..Yara & KabuK..
kısır bir toprakta döllenmiş çocuk, piç olur büyür; cenabet ellerde…
iğreniyorum saçma sapan kavgalardan.. kimin için? ne için? hangimiz için verildi bu emek? pembe ruyalar kurup el değdirmeden paketlenmiş hayaller; ve kötü zamanlarda yalnızılığa tercih edilmiş birbirimizden başka hiç bir şey değilmiş meğersem adına ilişki dediğimiz anormal kavgalar bütünü… yüzünü, gözünü, ettiğin bir kaç güzel sözü, hellaleşip terhis ettim beynimden.. dönüp baktığımda toz duman, çöl kurusu, ter kokusundan başka gelmiyor aklıma bize ait olan hiçbirşey…
kafamı duvarlara vurmasamda; pişmanım.. ama komik olan şu, yaptıklarıma değil yapmadıklarıma.. çoktan gitmeliydim.. gittikten sonra dönmemeliydim.. söz vermemeliydim kendime.. biraz denge lazımdı bana.. biraz sabır.. bilmeliydim durmasını, götümün üstünde evde tek başına oturmasını.. acımamalıydım.. üzüntünden kendime pay çıkarmamalıydım..ne olursa olsun bencil olmadı mı sonuçta adım? madem öyle keşke adam gibi bencil davranıp ruh sağlığımı korusaydım..
akışkan sıvılarım ve terimle beraber, tüm çirkinliğim ve yüzsüzlüğümle birleşip alaycı gülümseyişimle birlikte tükürebilmek için yine ağzının içine, dilinin üzerine; bu kez nefret ve kinle karışık… bu kez zehir bırakır gibi kanına… bu kez öldüresiye aşşağılayarak… bu kez tüm gücümle güçsüz bedenine acımadan vurarak… ağzıma gelen her küfürü iliklerinde hissetirecek kadar yüksek sesle söyleyerek.. bağıra bağıra.. her cümlemde bin beter ağlatarak seni… silip atmak..
neden bu kin? neden bu ismini bile ağzıma almamak için dilimi koparırcasına ısırma isteği? huzurum gitti! dünyam değişti! canım eksildi kaltak.. canımdan bir yan, zaten azalmış insanlığımdan bir pay daha gitti.. tanrısını kaybeden bir din gibi, peygambersiz sahipsiz inançsız kaldım kalabalıkta.. geriye bir rakı kaldı ibadet niyetine yudum yudum zikrettiğim.. adet gören köpek gibi, kokun geldikçe kusuyorum başkalarına şiddetimi.. uysal, dingin, yorgun, huzurlu, mutlu olmaktan zevk almıyorum! kanınla ağzımı çalkalayıp tükürmek istiyorum benden sonra yattığın herifin suratına.. bacak arana akrep dikip zehrini bacaklarına akıtıcam… benim adım kinyas… kin tutup, yas tutturucam…
huzur…
huzur…
huzur…
kar yağıyor.. tıpkı senin gelip boynu bükük halimle beni bulduğun gibi, elbet biri gelip beni bulacak.. pamuklara sarıp sarmalayacak… ısıtacak.. sadece bir isim olarak kalacaksın.. işte o zaman bu yürek huzuru bulacak..
yorum yazabilirsiniz: