Kin & Yas ^*

..HelaL..

4 Ekim 2008

hiçbir şey senden daha önemli değildi sevgilim.. ne zaman, ne mekan, ne insanlar, ne kadınlar, ne de zevklerim.. Tek tek öldürebilir, köreltebilirdin.. hatta bunun için sana yardım ettim, daha da edebilirdim.. sen iste diye kapatabilirdim kendimi varlığına.. tapabilrdim, tek varlığım, alın yazım, kader kısmet nasibimmişcesine.. gerçi sen sevmezdin bu kelimeleri ama, karşımıza çıkıyordu işte zaman zaman..

Senden önemli değildi hiçbir şey.. o yüzden izin verdim hücrelerime kadar nufuz etmene.. sevmene.. deli gibi sevip beni içine çekmene.. tüm özelini yıkıp beni duvarlarının içine aldıktan sonra, üstümüze branda germene.. toz tutmadık, paslanmadık, eskimedik, yenilmedik.. gün ışığına bulaşmadık çünkü.. çamura girmedik.. bi dünya vardı dönen, bi de biz vardık kendi halinde dönen dünyayı izleyen..

Emek sahibimsin.. yavru köpeğinim ben senin.. ellerinle besleyip, varlığınla doyurduğun.. öğrettiğin.. yeni kelimeler ezberlettiğin.. güven verdiğin.. insan adı altında bir varlık olduğuna ve o etli cismin kandan, terden oluştuğuna, hata yapabildiğine, yine de sevilebilirliliğine alıştırdın.. fikirler çizdin.. hayattaydım belki ama sen bana can verdin.. ellerimi sevdin, meslek giydirdin.. bekledin.. incir ağacı gibi hep dal eğdin.. çektin, çevirdin.. öyle bir ben çizdin ki bana, senin resmindeki halimi sevdim.. kendimi bana sen sevdirdin.. viraneydim bulduğunda, aldın okşadın parlattın.. senin değerlindim..

sonra ne oldu biliyorum..
sığmadık zamanla duvarlara.. önce ben kafamı çıkardım dünyamızın dışına, sonra sen sakladın kendini karanlığa.. hırçınlaştın.. el bebek gül bebek büyüttüğün aşkın, canını acıttın.. çünkü canın acımıştı.. cünkü aldanmıştın.. inanmıştın ama yanıltıldın.. ben yaptım.. bunu sana ben yaptım.. kirlettim.. elime çamur bulayıp yüzümüze sildim.. aldattım.. acıttım.. incittim.. kırdım.. parçaladım.. sandım ki, normaldi yaptığım.. düşünmüştüm ki, ne yaparsam yapayım değişmezdi sabrın.. öyle güzel bir resimdi ki senin çizdiğin, kaçak bir fırça darbesi farkedilmez sandım.. ne aptalım..

o fırça hep bir yara olarak kaldı aramızda.. sonra yeminler edip, inandırsamda seni.. verdiğim emekler asla temize çekmedi tuali.. sen hep o güzelim resimde ki o farklı rengi sayıkladın.. sonra ne zaman elime fırçayı alsam, hep yanlış yapıcam sandın.. hep kıracağımı düşündün.. hep acıtacağımı.. ve herkes nasıl kıskanıyor, nasıl inanmıyorsa birbirine, nasıl güvenmiyor nasıl aldatıyorsa kendini sende aynısını yaptın.. ben bir fırça vurmuştum, sen tüm resmi buladın..

artık bizim de dönen bir dünyamız var.. içinde bizden başka insanlar olan.. kim kapıyı açtı, kim üstümüzdeki brandayı aldı, kimler dünyamıza girmek için kapıyı zorlarken, biz kimleri zorla dünyamıza aldık.. insanlar.. konuşuyorlar.. kafamda yankılanıyor sesleri.. “böyle gitmez”di.. “nasıl olsa bitecek”di.. “daha ne kadar aldatacak”tın “hazır değilsiniz” “çok kavga ediyorsunuz”.. ve daha niceleri.. insanlardan nefret ediyorum.. hani güvenilirlerdi? sen öyle öğretmemişmiydin?

hiç bir şey senden daha önemli değildi sevgilim.. ne körelttiğin zevklerim, ne vazgeçtiğim gidişlerim.. ne de hayatımdan çıkan insanlarım.. ama biz daha önemliydik.. zarar görmemeliydi artık.. güzel kalmalıydı. daha da çirkinleşmemeliydi.. sen beni, ben seni daha fazla kırmamalıydık.. daha fazla insana yorum hakkını tanımamalıydık.. ne sen yetinebilrdin aşk kırıntılarıyla, ne de ben..

Bir sen.. ne zaman gelirsen.. elinde bir tualle.. ne zaman dersen ki; boyayalım senin paletinde ki renklerle.. ne zaman gülümsersen.. ne zaman iyilerşirse aklında ki ben..
olur ya bir gün, çok da kötü bir erkek değildi dersen ardımdan.. çık gel.. ödeştim ben kendimle.. barıştım.. biz dursakta, dünyanın durmadığını anladım.. insanlara güvenmeli ama “”"sır”"” vermemek gerektiğini kafamın her yerine kazıdım..

bitti bu resim sevgilim.. bence hala güzel dönüp baktığımda.. şimdilik böyle kalsın.. ne zaman ki o kadar cesur, o kadar deli dolu, o kadar umarsız ruhlarımız olur, o zaman yeni bir resim çizecek gücümüz olur.. geçirdiğimiz 3 yılın sonunda, senden benden bağımsız olarak, bizim hakkımızda söyleyebildiğim tek şey var: kim ne derse desin, isteyen istediğini söylesin, bizim gibi iki deli: ne zaman tanır ne de mevkii..

gözlerinden öpüyorum.. yol arkadaşım, can yazım.. “helal et” dedin ya hakkını; ananın ak sütü gibi helal olsun sana adanmış herbir yanım, senle dolan her anım.. helal olsun canına canım..

(1) yorum