..F.A.L..
şimdi tatsız, tuzsuz, uykusuz..
içimi kalıba döküp kabartma tozuyla fırına atmışlar.. kahve telvesi kaplamış fincanımın dibini.. niyetlenip fal baksalar bana, kaç vakte kadar feraha çıkacağımı söyleseler.. bir yol gözükse, sonu aydınlık olsa. bekleyen biri olsa yolun başında, o yolculuktan sonra düzelse herşey.. bir sürü laf söz olmasa.. göz olmasa.. arkamızdan konuşulmasa.. devlet kapısında beyaz bir kağıdım olsa.. bir adağım olsa ve tutsa.. keşke biriniz falcı olup, beni biraz avutsa..
Önce aylar geçti.. sonra mevsimler yıllara birikti.. damlaya damlaya göl oldu, ak akçe lazım oldu, kara günler geçti.. sakladığımız samanların vakti geldi.. emek dolusu yıl verdik birbirimize,.. vardığımız sonuç neden anlamadım, mutsuzluk oldu.. bunca yıl sonra mı? daha başka bunca yıllar olmasın diye mi? birimizin istedikleri diğerini neden eksiltti?
anlamadım…
uyuyamıyorum.. dönüp duruyorum yastıkla yorgan arasında.. cam açık.. yağmur yağmıştı biraz önce, şimdi toprak kokusu dolduruyor nefesimi.. birazdan güneş sarıp sarmalayacak pencerenin altına serilen çıplak bedenimi.. merak etme, yalnızım.. “degmeyecek magbedim göğsüne namahrem eli..”
kır çiçekleri gibi saçımdaki beyazlar.. yüzümde, gözlerimin altında- yanaklarımın kenarında derinleşen çizgiler.. her birinde sen varsın.. gülüyorum ya bazen, sırf seni hatırladığımdan.. özlediğimden.. dumanı üstünde henüz acımın.. gün gelir diner elbet içimde bıraktıkların..
güzelsin.. bin erkeğe deger belki yüreğin.. bin kadın sevmeye degersin.. günsün, gündüzsün, aydınlık yüzlüsün.. ağla diye yazmıyorum bunları, gün gelir okuduğunda “biz neymişiz ya…” diyip gülümsemelisin..
bilgisayar ekranı aydınlatıyor odayı.. gözümü yoruyor bu beyaz ışık.. bir sabah daha bekliyor ezanı.. kaldırımlar insanları, yollar arabaları, okullar çocukları..
boğazım düğüm düğüm..
sen artık bekleme beni..
yorum yazabilirsiniz: