..Yeşil FM..
(mutluluğun resmini çizebilmiş mi ressam? sence yazar mutluluğu yazabilir mi? senin mutlu olduklarınla, benimkiler aynı koltukta taşınabilir mi?)
akşam sefası, deniz kıyısında.. ekmek peynir karpuz.. bir duble rakı, soda olmalı yanında.. isterseniz martı olsun, isterseniz türk sanat müziği fonda.. şen kahkahalar eşliğinde çınlasın bardaklar.. dostluklar cilalansın, unutulsun ayrılıklar..
Bu kez olmasın dert, tasa, içinde asık suratların dolaştığı bir yazı.. gülsün istiyorum okuyanın yüzü.. belki iştahı açılmalı, belki okuduktan sonra arayıp beni diyebilmeli: ”gel kardeşim bugün kafaları dağıtmalı”
Tek bir bulut olmasın gökyüzünde.. ay dede sıvazlasın omzumuzu.. dalga sesi gelsin kulağıma, yüzüme değsin kumla karışık rüzgar.. yakamoz düşsün önümüze.. kapattım gözlerimi.. dokunmayın kardeşim huzuruma.. çok kolay erişilmiyor, yirmibirinci yüzyılda nirvanaya..
Işıklar mı dönüyor, dünya mı? Oda mı? Yoksa başımla beraber ben miyim dönen? Efkardan içmeye alışkınım, neşeyle içince daha mı hızlı karıştı acaba kanıma yeşil efem? elli kere söyledim ben sarhoş değilim diye! anlamamıştır inşallah hiç kimse.. ne ara kayık gibi oldu bu yatak ya.. neyse, çekelim kürekleri sabaha.. belki bir huri ile uyanırız, rakının ırmak olup aktığı, mezeleri kuşların servis ettiği cennet gibi bir mekanda..
Sabaha kadar kustum! Huri muri de yok! Sadece bir tarafımı tırmalayan birkaç hurma var! Kürek yemiş gibi de ağrıyor kafam! Abi her gece arayıp durmayın ya, dün gerçekten çok kızdı babam!
yorum yazabilirsiniz: