..Beni Sevdiğin Gibİ..
Bu dünyada en çok kendime kızdım.. aklım hep bir karış havadaydı.. çocukluğumu o kadar sevdim ki, hiç büyümedim.. laf dinlemedim.. kendimi koruyamadım.. aptal değilim ama çok safım.. kendime hiç art niyet katmadım.. çoğu zaman savunamadım.. söylemek istediklerim oldu, kırmamak için hep yuttum.. hep bir iç huzurum oldu.. kendimde sevdiğim tek yan heralde buydu..
seni sevdim.. hiç ulaşamadım. ulaşamayacağıma inanmak istemedim uzunca bir süre.. çırpındım.. uzandım, tutunamadım.. ama işte cahil cesareti: söyledim sana seni sevdiğimi.. oturup karşında bu yaşımda gece vakti ağladım.. yüzünde hep anlamadığım bir tebessümle baktın bana.. hep biri var dedin hayatımda.. neden bilmem, anlamak istemedim.. kulak asmadım.. görene kadar da gözümde canlandıramadım..
öyle güzel sevdim ki ben seni.. bana sorsan, olmaması için hiç bir sebep yok derdim.. el bebeğim, gül yüzlümdün.. boyunu, kokunu, sakalını sevdim.. saçının beyazını.. sonra yürüyüşünü, konuşmanı, gülmeni.. gülümsemeni.. çokça izledim seni.. çokça hayal kurup ağladım.. yine de seni ne zaman görsem hep çektiğim derdi içime attım..
kızamıyorum sana.. neden kızayım ki? ben elmayı seviyorum diye, elma beni sevmek zorunda değilmiş ki.. keşke bi’ şeye benzeseydi şu “hayatındaki“.. ne zaman aynaya baksam, kendimi onunla karşılaştırdım.. ben daha güzelim diyorum hep kendime.. çiroz, çelimsiz bir şeydi.. üstelik omzuna bile gelmiyordu.. ama ne yaparsın.. hayatındaydı işte..
platonik diyorlarmış böyle olan sevgilere.. gün gibi aklımda.. hergece rüyamdasın.. seni gördüğüm gün azap, görmediğim gün cehennem.. hastalıklı bir duyguyla, anlamadığım bir hızla yandım.. içimi erittim, senin kalıbına bıraktım.. ne kadar özendim biliyor musun? ne kadar istedim.. benim olsan, seni asla üzmeyecektim.. ne olursa olsun.. ister al, ister yak ses çıkarmayacaktım.. düşünsene, ne olursa olsun akşam olduğu vakit sana sarılıp uyuyacaktım..
bazen görüyordum, başın önünde ellerinin arasında.. anlıyordum, üzüyordu seni.. nasıl diyordum içimden, nasıl! nasıl üzebilir ki böyle bir adamı? ama içimden bir ses: -iyi olmuş diyordu bazen.. yine de kıyamıyordum sana.. bir çay demleyip getiriyordum.. üç şekerle karıştırdıktan sonra..
bugün duydum, canım olmayan canım.. evleniyormuşsun.. tek bir umut, tek bir bakış, tek bir yakarış kalmadı.. son nefesimi verdim sanki duyduğumda.. belli etmemek için uğraşsamda, doldu işte gözlerim.. döküldü yüzüme.. çok zor biliyor musun.. kime ne kötülük ettim, kimin ahıydı boynumda ki bilmiyorum.. kendi halimde sessiz sedasız bir insanım.. kimseyle bugüne kadar kavga bile edemedim.. ama olmuyor işte demek ki.. istemek yetmiyor.. ne kadar sevsen de, bu sevilmeni gerektirmiyor.. biliyorum, yine kıyamayacağım sana.. dua edeceğim hatta mutluluğuna.. çocuklarını da görecek miyim acaba? yoksa bu kadar acı bana yeter diyip çekip gitmelimiyim artık uzağına..
yoksun.. pul biber acısı gibi bir tat kaldı içimde.. yanmak değil artık benimki, kor olmak.. küllerim savruluyor yaz akşamı rüzgarında.. içim buruk, yüzüm asık.. çok yapmam ama, bu gece tek başıma bir bara gidip iki kadeh şarap içtim.. kimseyi görmedi gözüm.. kimsede beni görsün istemedim.. ama yarın uyandığımda, yeni bir ben bulmak istiyorum aynada.. benim de çocuklarım, benim de evim, düzenim, hayatım olmalı..
Biri beni, seni sevdiğim gibi sevmeli..
sık kullanılanlara ekledim,bu müthiş yazarı.blogu demiyorum blog önemli değil yazar önemli.hakkında bölümüne baktım,isminizi bilmiyorum öyle hitap etsem daha iyi olurdu ama sayın bay-bayan yazar süpersiniz.gerçekten betimlemeler,benzetmeler,kelimelerin cümlelere yerleşimi olağanüstü.
bende kendi çapımda öykü,şiir yazan günlük tutan biri olarka tebrik ediyorum.
şarkı gibi.. nasıl desem sanki uzaktan yanık bi ses geliyor.. dönüp dönüp okuyorum.. sende ben var.
bence bir şarkının ötesinde ince bir sitem ama içinde kendimi bulduğum bir sitem qüzel olmuş.
Bu güzel yorumlarınız için hepinize teşekkür ederim..