..Uyan UykumdaN..
(Uyuyorsun.. uyuyamıyorum..)
ellerin başınla yastığının arasında.. kıvrılmış bacakların, karnının kıyısında.. saçların yastığın kırsalında.. aklına geldim mi uyumadan önce? söylesene beni yaraladığı kadar ayrılık seni de yarıladı mı? canın yandı mı? özlemekle tanıştın mı? hatıramla vedalaştın mı? uyuyamıyorum.. sana uyumayı kim öğretti?
sabah oluyor.. birazdan uyanacaksın.. ben uyuyacağım.. sonra gün boyu kim bilir kaç kişiyle konuşacaksın, hiç biri ben olmayacağım.. belki bir şarkı, belki bir yazı, belki bir ses olmasa hiç düşmeyeceğim hatırana.. senin gibi olmayı çok isterdim.. kendimi daha fazla sevmeyi.. seni daha az özlemeyi.. biliyorum sevdin bir zamanlar.. ne kadar yakın görünsede, artık “bir zamanlar”..
senden bana bir yüz kaldı.. çok güzel gülümseyen.. göz kenarları kırışmaya başlamış.. alt dudağında tatlı bir ben olan.. yüzün, aklımın en güzel yerinde.. ne oldu? anlamıyorum.. anlatamıyorum.. içimde seni biriktirecek yerim kalmadı.. taşıyorum..
eski bir şehirde, yeni bir kadın.. senden kaçıp, arkadaşlarıma sığındım.. dinlemediler.. tek söyledikleri “-biz demiştik” oldu.. nasihat doldum.. sen zararmışsın, ben yolun en karlı yerinden döndüm.. sana dediğim gibi haklısınız dedim herkese.. herkes hakkına kavuşmuştu benden önce.. evdekileri boşver, ne dediklerini hiç bilme..
değişmem.. çok isterim ama değişemem.. kırılırım.. kendimden başkasına söyleyemem.. aşkım, zaafımsın.. ne zaman dönersen dön, sana “-bitti” diyemem..
bu kadar az kelimeyle duyguları bu kadar yoğun ifade edebilmeniz ne kadar etkileyici.tebrikler…insanı bir duygu seline sürüklüyorsunuz.müzik eşliğinde eşim okudu ben dinledim…harikaydı.yeni yazılarınızı sabırsızlıkla bekliyoruz…
gerçekten de çok güsel bir yazı olmuş ellerinize sağlık… Çok güzel bence…