Comments on: ..Bahçelievler / ankarA.. http://www.knys.org/2009/08/bahcelievler-ankara/ Thu, 09 Sep 2010 12:44:07 -0500 http://wordpress.org/?v=2.8.6 hourly 1 By: Işılay Kalan http://www.knys.org/2009/08/bahcelievler-ankara/comment-page-1/#comment-69 Işılay Kalan Thu, 27 Aug 2009 21:38:29 +0000 http://www.knys.org/?p=387#comment-69 Büyümek istedi çocuk. Güçlü olmak. Annesini koruyabilmek dayaktan, korunabilmek öfkesinden babanın…Karşı koyabilmek yoksulluğa, doyurabilmek yarım kalmış ruhunu. Aşık olmak istedi, acısını da bilmek aşkın. Var olabilmek istedi, ben de varım diye haykırmak … Dinlettirmek istedi kendini, susturmak istedi kimilerini, kavgada kazanmak istedi, daha mutlu olmaktı niyeti… Şimdi büyüdü çocuk. Kalabalık içinde hala çaresiz yine korkak ve çekingen biraz. Gerçeği gördü şimdi, insanın gerçeğini, insanlığın gerçeğini… Dünya verecek bir şeyim yok diyene kadar almayı öğrendi. Çalmayı öğrendi, işkencenin türlü yollarını…İçindeki güçsüzlüğü kavgada telafi edebilmeyi öğrendi. Kötülüğü bildi, kötü olmayı bildi. Şimdi tekrar çocuk olmak istedi, çok geç. Masum olmak , bilmemek gerçeği, toz pembe görebilmek her şeyi, düşünmemek, tasa nedir bilmemek istedi. Aşk acısını tattı ve hiç aşık olmamayı diledi birden. Annesinin ölüm acısı dayaktan daha fazla acıttı canını. Babasına öfkesi hiç geçmedi. Ruhu yarım bile değil şimdi, eksildi büyüdükçe…Var olamadı bu evrende, aciz , muhtaç, kör ve acımasız oldu… Ne istedi insan? Koşulsuz sevgi mi? Mutluluk mu? Huzur mu? Hangi yaşta olursa olsun bunun bir kandırmaca olduğunu bildi… Kendini kandırdığını bildi, özünde istediği: Tüm evrendi, sahip olmak evrene, hakimi olmak evrenin… (Not: Senin yazılara özendim biraz...) Büyümek istedi çocuk. Güçlü olmak. Annesini koruyabilmek dayaktan, korunabilmek öfkesinden babanın…Karşı koyabilmek yoksulluğa, doyurabilmek yarım kalmış ruhunu. Aşık olmak istedi, acısını da bilmek aşkın. Var olabilmek istedi, ben de varım diye haykırmak … Dinlettirmek istedi kendini, susturmak istedi kimilerini, kavgada kazanmak istedi, daha mutlu olmaktı niyeti…
Şimdi büyüdü çocuk. Kalabalık içinde hala çaresiz yine korkak ve çekingen biraz. Gerçeği gördü şimdi, insanın gerçeğini, insanlığın gerçeğini… Dünya verecek bir şeyim yok diyene kadar almayı öğrendi. Çalmayı öğrendi, işkencenin türlü yollarını…İçindeki güçsüzlüğü kavgada telafi edebilmeyi öğrendi. Kötülüğü bildi, kötü olmayı bildi.
Şimdi tekrar çocuk olmak istedi, çok geç. Masum olmak , bilmemek gerçeği, toz pembe görebilmek her şeyi, düşünmemek, tasa nedir bilmemek istedi. Aşk acısını tattı ve hiç aşık olmamayı diledi birden. Annesinin ölüm acısı dayaktan daha fazla acıttı canını. Babasına öfkesi hiç geçmedi. Ruhu yarım bile değil şimdi, eksildi büyüdükçe…Var olamadı bu evrende, aciz , muhtaç, kör ve acımasız oldu…
Ne istedi insan?
Koşulsuz sevgi mi? Mutluluk mu? Huzur mu?
Hangi yaşta olursa olsun bunun bir kandırmaca olduğunu bildi…
Kendini kandırdığını bildi, özünde istediği:
Tüm evrendi, sahip olmak evrene, hakimi olmak evrenin…

(Not: Senin yazılara özendim biraz…)

]]> By: nuriye http://www.knys.org/2009/08/bahcelievler-ankara/comment-page-1/#comment-64 nuriye Wed, 26 Aug 2009 11:19:27 +0000 http://www.knys.org/?p=387#comment-64 Bir alaturka hüzün yüzün, kıyıma vuran anne karnı huzuru, çocukluğumun sesi senden bana şimdi zamanı sızdıran Bir alaturka hüzün yüzün, kıyıma vuran anne karnı huzuru, çocukluğumun sesi senden bana
şimdi zamanı sızdıran

]]> By: Aşk ve Zehir http://www.knys.org/2009/08/bahcelievler-ankara/comment-page-1/#comment-63 Aşk ve Zehir Sun, 23 Aug 2009 18:21:11 +0000 http://www.knys.org/?p=387#comment-63 Ankara'dan bir kuş uçtu güneye doğru kanatlarında sevdanın kar bulutları ... gözlerin bugün garip ve ince bir hüzün ankara'da sensiz olmak zor iki gözüm sözlerin bugün kırık, umarsız, kördüğüm ankara'da aşık olmak zor iki gözüm yine deli yangınlar oldu bugün akşama doğru gökyüzünün sensiz sessiz haykırışları... Ankara’dan bir kuş uçtu güneye doğru
kanatlarında sevdanın kar bulutları

…

gözlerin bugün garip ve ince bir hüzün
ankara’da sensiz olmak zor iki gözüm
sözlerin bugün kırık, umarsız, kördüğüm
ankara’da aşık olmak zor iki gözüm

yine deli yangınlar oldu bugün akşama doğru
gökyüzünün sensiz sessiz haykırışları…

]]>