..ArkadaŞ!..
aç yüzünü rüzgara.. saklanma gün ışığından.. yasla uyandığın sabahları bırak artık aynalarda.. bir sen bul kendine, sana hiç benzemeyen.. vazgeç nefret etmekten.. nefret etmeyi sevmekten.. bakışlarını kurtar çatışmacı ruhundan.. öç almak için kurduğun tüm saatlerin pilini çıkar.. rahat bırak kendini.. sağaltmalı düşüncelerin artık kalbini.. hadi sev.. senden daha kıymetli değil, gidenlerin hiç biri..
günü güneşi sen doğur.. gündüzü avcuna al, aydınlıkla yıka yüzünü.. tuttukça içinde ahını, keskin sirkesin sen, öğütüp durursun küpünü.. yazmayı biliyorsun kalbim! silmeyi de öğreneceksin.. hayatın kuralı, dünyanın döngüsü, siyahın beyazı, yokuşun çıkışı.. olacak böyle acıların kalbim! hep tekdüze yaşanır mı dersin?
içinden yeni bir dış çıkar kendine.. değiştir kabuğunu.. geçecek elbet.. öncekilerden bir farkı kalmayacak günün birinde.. o zaman neden zehrediyorsun ömrünü bedenine, bile bile.. hiç mi demir almadın? hiç mi sıfırdan başlamadın? hiç mi kapanan yaran olmadı? daha önce hiç mi kalkmadın? hadi kalk oturduğun yerden ruhum! yeterince ağladın.. hakkını veremeyen oydu bu ilişkinin, sen üstüne düşeni yaptın..
izin ver hayata.. kaldır başını.. dünya sensiz de dönebilir.. o yüzden sen yetişmelisin atlı karıncaya.. gidenle gidilseydi, ölenle ölürdü sevdikleri.. geçmişinden güzel bir kaç hatıra seç, yak gitsin gerisini.. sevgisinden ne hayır geldi ki, nefretinden ne hayır gelsin.. adam olsa gitmezdi.. adam olmayan için değer mi.. bu gece onun anısına son bir duble iç.. bir daha da anma ismini.. Zeki Müren’in dediği gibi: Alfabem 23′e indi..
Çal meyhaneci! Çal hadi şarkımı! Kıymetlime kaldırıyorum kadehimi, kıymetimi bilemedi! Aç müziğin sesini! inletsin masaları içim gibi! Kalbimi duymadı bu güne kadar, belli mi olur! Belki duyacağı tutar son seferinde sesimi!
“Yorgun bir hasretle
Dönersen birgün
Beni burda değil
Kalbinde ara…
Ne kadar yıkılmış
Olsamda o gün
Beni bende değil
Kendinde ara…
Yıllar aldığını
Vermez ki geri
Kaybolan ümitler
Dönmez ki geri
Boşuna suçlama
Artık kaderi
Hatayı günahı
Kendinde ara…”
Z.Müren
yazanın yuregıne saglık! bu dusuncelere ben de katılıyorum.. ama soyle bısey var, bu dusunceyı soyleyen sadece beyın oluyor. bu acıyı bu ıhanetı haykıran dusuncelerı gel bırde kalbıne dınlet bunları.. malesef kı beynın bunları seylerken, kalbın “olsun be sevmıstım!” dıyor.. ama sana sadece bır secenek sunulmuştur.. o secenekte “unutmak”.. baska bır secım hakkın olmadıgı ıcnn unutmak zorundasındır…