..En YanlıŞ DoğrU..
ve işte dönüyor başım.. eski bir aşkdaşımla karşılaştım.. rakının yanına balık ektik.. önce gözlerimiz sulandı sonra bakışlarımız yeşerdi.. ben ona hiç söylemediklerimi söyledim.. o bana hiç itiraf edemediklerini.. sevdiği şarkıyı hatırladım: “kahverengi gözlerin”.. durdu.. içime baktı.. eski bir aşktan geriye iki insana ne kalabilirdi ki? mazi gönlümüzde tahttan çoktan inmişti..
sevmek.. yağmurlu bir aralık akşamı, buz kokan parıltılar içerisinde.. bir kadının boynunda bir ömür boyu beklemek.. ve sade bir cumartesi gecesi, oturup aklımın terasına, senin üstü açık halini düşünmek.. biliyorsun kokunu özlediğimi.. biliyorsun oturduğum yerde, aklımdan nelerin geçtiğini.. dokunsan şimdi tutuşacak parmakların.. tutsan nefesini, duyacak beni organların.. zaman.. bir döngü gibi, daha kaç kez tartacak bizi bir yatakta? ve sevmek.. daha kaç kez konacak başımıza?
aklım dönüyor kadehlerin arasında.. birbirine karışıyor renkler.. uyku süzülüyor kirpiklerimden, süzgeçte kalıyor gündelik telaşlar.. ne olur sanki, bu gece bence konuşsan? ne kaybedersin sessiz sedasız yanımda uyusan.. hep doğru olanı mı yaptık bugüne kadar? ölür müyüz sence, bir kere de yanlışa şans tanısak? şimdi sus.. ve çıkar aklına gelen mantıklı tüm sözcükleri.. yanlışsa yanlış.. geçmişse geçmiş.. sarhoşsak sarhoşuz belki.. dünya hep doğru insanlar için mi?
devrildi saatler gecenin üzerine.. meze tabakları bir bir boşaldı.. sustuk bir müddet, bakıştık öylece.. önce özledim, sonra istiyorum dedim.. kalkıp gittiğinde anladım: galiba hata ettim.. ben bir yanlışa inandım, sen bir doğruya uydun.. sabah uyandığımda ben söylediklerime, sen kalkıp gittiğine pişman oldun.. aynı anda aynı şeye inanmaktı yapmamız gereken.. şimdi hem yanlış, hem doğru oldu herkes kendine dönerken..
“şimdi hem yanlış, hem doğru oldu herkes kendine dönerken..”….hayatta çoğu zaman yaptığımız ama bu yaptığımızdan bi türlü de mutlu olamadığımız anları ne güzel özetliyor…