..Toprağın Altı/ Göğün Üstü..
gittin..
en sevdiğin renk siyahtı.. ama beyaza sardılar seni.. ağırlığınca ağırlaştı tabutun.. yüzümü ahşabına sürdüm.. yeşil örtülerle uğurluyorduk seni.. bu kadar göz yaşım olduğunu bilmiyordum.. öyle çekiliyor ki nefesim içime.. hep bir bıçak girsin istiyorum, senin yaralandığın yerin etimde ki izdüşümüne.. çok kanadın mı? çarpmadan önce beni hatırladın mı? acıdın mı? hissettin mi kanadığını? gazete kağıdı mı örttüler üzerine? yol ortasında yalnız kaldın mı?
ne çabuk öldün sevgilim.. daha seni seveceğim o kadar fazla yıl vardı ki.. o kadar fazla yapacak şey vardı ki.. dünyanın en şanssız yarımı ben miyim.. “isyan etme, kader” diyorlar.. niye böyle bir şey yaptı ki Tanrı? söylesene sevgilim… kime tutunayım? kime yaslanayım.. aşkın asit gibi yakıyor canımı.. bir kap getirin, yalvarırım bırakın biraz kanayayım.. aksın biraz kanım.. biraz onun gibi halsiz kalayım.. yüzünü avuçlarıma vermediler.. önceden açmışlar çukurunu.. o buraya sığmaz dedim dinlemediler…. adı kadermiş bu ayrılığın.. ben bunu hak edecek ne yaptım!
resimler.. senin kadar mutlu bir ölü olabilir mi? senin gibi yaşayan biri ölebilir mi? ne çok severdin nefes almayı.. hayat senin için ne kadar canlıydı.. bir yüz bir insana bu kadar yakışır mı? aklımı oynatacağım.. omuzlar üstünde, tahta bir kafeste taşıyorlar seni.. duaları duyuyor musun? bak kız kardeşin sıkıyor elimi.. gözlüğümün altında bir nehir çağlıyor.. ıslanıyor musun? kimin omzundasın gördün mü? ağlaya ağlaya en yakın arkadaşın toprağına götürüyor seni..
gelen giden.. kapının önünde çiftlerce ayakkabı.. sürekli çalan zil.. çalan telefon.. konuşmalar: “ölmüşlerinize rahmet.. evet çok gençti.. yok hayır.. çocuğu yoktu.. bekardı….” bunlar bile acıtıyor biliyor musun.. bilmiyorlar bir gece önce bana yüzük taktığını.. öğlen haberlerinde aşırı hız yine can aldı yazmış.. Tanrının işlediği her cinayete bulunuyor bir bahane..
anneni uyuttum.. kardeşini yıkadım.. sonra yalnız kalma dediler ama dayanamadım.. bir an önce eve gelip bilgisayarı açtım.. resimlerine.. ah o can yakan gülüşüne.. beraber girdiğimiz denize.. yüzüne.. göğsüne.. cenazendeki yüzleri buldum yanında yörende.. dayan diyorlar canım bana.. zaman diyorlar.. allah sabır verecekmiş.. DAYANAMIYORUM! ALLAH KAHRETSİN DAYANAMIYORUM!
bir kez sevdim.. tek bir kez aşık oldum.. çok söyledim sana.. ne olur yavaş sür dedim.. bir gün bi şey olacak demiştim.. şimdi bomboş bir duvar gibi yüzüm.. elim koluma ağır geliyor.. su içinde boğazım.. düğüm düğüm geziyor nefesim.. öyle tarifsiz ki.. ne yapacağım ben şimdi.. kimliksiz kişiliksiz çaresiz güçsüz zayıfca bir serçe gibi kaldım dalında.. nasıl geleceğim mezarına.. nasıl yaşayacaksın sen toprağın altında? sen çok sıkılırsın orda.. dar mı göründüğü kadar? derin mi? karanlık mı? nefes alsana.. nefes alsana canım.. ne olur.. yalvarırım.. lüften.. hatırım için.. tek bir nefes daha alsana…..
gün güneşe değmiyor.. yüzüm karanlık içinde.. evine gidemiyorum.. sanki ordaki kimse beni sevmiyor.. herkese seni hatırlatıyorum sanki.. sanki benim soluk benzimde seni gördükçe acıları tazeleniyor.. tek başıma.. günlerce.. kapalı perdeler ardında.. kanepe üzerinde.. sadece su ve resimlerin.. ben nefes alıyorum da ne oluyor? hangimiz öldü hangimiz yaşıyor? kaza yerine götürün beni.. asfalta sürmek istiyorum yüzümü.. parçalanmalı dizlerim çakılda.. fren izlerini temizleyin kanımla.. ölme.. ölme.. ölme.. bir kez olsun beni dinle.. ölmezsen çok güzel olacak herşey.. evet! evet! evet! binlerce kez evet! ölmezsen söz, evleneceğim seninle….
gittin..
en sevdiğin renk siyahtı.. ama beyaza sardılar seni.. şimdi dünyam toprak.. cennetin en yakışıklısı.. en delikanlısı.. seni ölene kadar bekleyeceğim.. sıkma sen canını……
yorum yazabilirsiniz: