Kin & Yas ^*

..Mini Minİ..

3 Şubat 2010

sonunda makyajını tazeledi doğa.. kışa benzedi şubat.. kar tuttu arabaların üzeri.. ağaçların dalları.. örtüldü üstü toprağın.. ve işte üşüyorum sonunda.. öyle güzel ki.. öyle sıcak bir his ki soğuktan ayak uçlarımın karıncalanması.. burnum, kulaklarım, yanaklarım kıpkırmızı.. gözlerim nem tuttu.. ve nefesimi sigara içmeden de görebiliyorum.. açtım kollarımı, var gücümle sarılmak istiyorum kar tanelerine..

yumuşak bir yudum buğulu şekersiz sütlü kahve.. omuzlarım kar tutuyor.. saçlarımın beyazı, aradığı arkadaşı buldu sonunda.. ışıklar yerlerde parlıyor.. bir ton beyazlıyor bu gece ankaradaki her nesne, etrafımdaki her özne.. yüzümde uzun zamandır olmayan bir huzur.. üşüyorum.. mutluyum..

ayaklarımın altında dünya.. tüm karanlıklar ışık açmış.. ay dolun, bulutlar ipek yorgan.. sessizlik.. rüzgarın yeni çıkan solo albümünü dinliyorum.. gündüzden arta kalan izler, buzla kaplıyorlar kendilerini kaldırımlarda.. soğuk kokuyor her taraf.. bu yalnızlıkta bu soğuk, insanın içini ısıtıyor.. 

yıllar önce deselerdi üşümekten zevk alacağımı, gülüp geçerdim herhalde.. demek ki yeterince ısınmamışım vaktiyle.. yeterince anlamamışım donmanın yanmaktan daha iyi olduğunu.. belki de hiç bu kadar yanmadı içim.. belki hiç bu kadar içime sıkışmadı içim.. belki hiç bu kadar soğuğu tanıyacak, ona sokulacak, böylesi soğuk bir hayat diliminden medet umacak kadar yalnız kalmadım..

üşümek istiyorum.. içim yanıyor.. donmalı, beyazlamalı, arınmalıyım. günlerdir uyuyor gibiyim.. hatırlamak istemediğim yüzlerle tanışıyorum..  geceler gündüzlere tur bindiriyor.. yıllar sonra ilk kez sensiz başladı bir mevsim ve ilk kez sensiz bitiyor..

uzakta doğmuş, pencerenin pervazına konmuş mini mini bir kuş gibiyim..  alsana beni içeri.. söz bomboş bırakmam ellerini.. hem sesimi de çıkarmam.. bıraktığın yerde dinerim.. masandaki ışığın altına yüzü koyun uzanır, kelimelerini izlerim.. gölge etmem yaşadıklarının üzerine.. göğsünden bir kafes yaparım, nefes aldığın müddetçe içinde yaşarım.. yeter ki sen yaz.. yeter ki sensiz gelmesin bahçeme yaz..

soyundum.. iç çektim üzerime.. üşüdüm.. düşündüm.. kar kümeledim göğsümde.. tuz döktüm boynuma dudakların kaymasın diye.. anladım sevgilim, bekleme sırası bu kış bende.. anladım, üşüyerek ısınmayı öğreneceğim bu sene..

(1) yorum