..Aynalı Köyün RomancısI..
bulutlar boğazıma sarılıyor sanki.. güneş çekmiş perdelerini dünyanın üzerine.. kaldırımlar ıslak.. asfalt kurumak üzere.. çimenin ağırlığı altına bırakmış kendini toprak.. nefes nefese kalmış rüzgar.. geceden kalma sokak lambaları.. dünya dönmüyor, tepe taklak yuvarlanıyor sanki.. uyanmak istemiyorum.. öylece kalakalmalıyım bu dört duvar arasında.. tavanda izim çıkmalı.. duvarlar iç kokmalı.. tek masrafım yastık yorgan olmalı bu sabah.. kimseler beni aramamalı.. sormamalı.. bulmamalı..
önce ellerimi uzattım pencereden dışarı.. sonra yüzümü çevirdim gökyüzüne.. ardından omuzlarımı.. sırtıma işliyor yağmur taneleri.. biliyorum yanında bir kaç melekle beraber tanrı oturmuş izliyor şu an beni.. günah işleme antremanındayım.. acaba hangi klubüne transfer olacağım öteki dünyanın? bonservisimi aldım şeytanın elinden.. düz bir duvarda paslaşıyoruz nefsimle.. ısınma günahları bunlar.. israfil surunu çaldığı zaman başlayacak asıl maç..
beklemek ruhumu buduyor.. ne gidebiliyorum, ne dönebiliyor.. ne tükürebiliyorum hayatı, ne yutabiliyor.. ağzımda çevirip duruyorum aynı yalanları.. kendimi dolandırmaktan başka bir şey değil aslında bu yaptığım.. polyannanın ankara şubesi gibiyim.. duvarları tırmalıyor kendime verdiğim sözler.. aynama dayandı yüzüm, gençliğini istiyor benden.. bir kaç ay içinde haciz gelecek ruhuma.. boşaltacaklar hayallerimi içimden.. kapaksız bir kaç yüz sayfa yazı kalacak, bir de atılmamış imzalar şimdiden söz verilen..
kronolojik sevişmeler.. dudakta başlar, sigarada biter.. girersin, genişlersin sonuçlanırsın.. herkes bilir ne yapacağını.. görev dağılımı bellidir oyuncuların.. herkes razıdır payına düşen zevke.. yalanlar gibi, aldatır seviştikçe organlarını bedenler.. orda yoksundur aslında sen.. altımdaki başka bir bendir, senin yerine inleyen.. avuç dolusu ekşimiş çocuk.. bir çarşaf avlusuna bıraktığım.. seni beklerken gün boyu yatakta; en az beş kez ruhuma boşaldım.. korunmalıyım kendimden.. yoksa bir sürü ben peydahlayacağım aynalı köyün romancısından.. beklemek.. bir cevap için bin yıl.. bin yıl için kimbilir kaç sabah..
içine bir sabah bul.. bir kaç duvar ekle önüne.. kireç dök sınırlarının üzerine.. mevsimlik işçisisin sen dünyanın.. topraktan yaratıldın.. çekirdeğin yeşerecek sen öldüğünde.. günahlar uçuşacak üzerinde.. anıların ıslatırken, kurutacak seni rüzgar.. tıpkı böyle bir sabah.. belki biraz daha bulutlu, belki biraz daha aydınlık.. yağmur düştüğü her yeri yakacak.. kova kova alevleri boşaltacaklar içine, ama artık yanmayacak.. vazgeçmeyi öğretecekler sana.. düş kurmak sandığından pahallıya patlayacak..
yine bir sürü harf dökülmüş balkona.. camlar kelime içinde kalmış.. şimdi kim süpürecek bunca cümleyi kağıttan? açık kalmış pencere.. evin her tarafı noktalama işaretleriyle dolmuş.. ipe serdiğim yazılar, mürekkep içinde kalmış.. neredesin.. gel bak aklımın çatısı uçmuş.. neredesin ruhum? aynalar yüzünü unutmuş..
israfil suru üfledi.. maç başladı.. iyi olan kazansın nefsim.. ruhum sakat, bedenim yedek klubesinde.. kelimelerim var, bir de sıralı cümlelerim.. hayalsa hayal, düşse gerçek üstünde.. kendi normalimi yarattım ben.. beklemenin her türlüsü var içinde.. deplasmandayım dünyanda.. ama yeneceğim seni, bugün olmazsa bir gün.. kendi toprak evimde..
yorum yazabilirsiniz: