..Uykuma Seslenen KadıN..
Ilık bir düştün hayatımda… Ömürlük bir uykuya daldım şimdi, bir gün olur da uyanırsam tekrar uyut beni. İsmim gibi değiştirmelisin beni de, önce sakinleştir sonra deli et… hadi otur yanıma seyret gel gitlerimi, sana gelip nasıl gidemeyişlerimi… Bil ki alınyazımsın.. ilk, tek ve son olanın şerefine…
-dedi kadın-
usulca uyuyordu adam.. yanakları dudaklarına sarkmış.. gözleri yarı aralık, yarı uykulu.. yüzü yastığa komşu.. zamanın akışına bırakmış kendisini.. akıyor beyazlar saçlarının üzerinden.. aklında tonlarca plan.. ağırlığınca hayal taşıyor beyni.. bu aralar tek ihtiyacı olan şey zaman.. o yüzden uyuyor.. farkındalığını seyreltiyor uyku, geçen dakikaların.. hayat bir kadının kıyısında, bir liman şehrinde, bir kırık seste, bir sessiz harftte.. hayat omzunda, parmak ucunda, boynunda, ensende, sırtında.. hayat bedenimin sana dokunan herhangi bir köşesinde..
gözlerin.. akşam üstü dinginliği sesinin.. yüzün.. tenin.. uçurum çerçevelisin.. ortasındayım resmin.. mutluyum beni koyduğun yerden.. öyle yalnızım ki içinde.. öyle tek başıma.. öyle yankı yapıyorum ki kendi sesime.. sevdiğim tek yalnızlık, senin içinde yaşadığım.. deste deste güven açıyorum şimdi önüme.. gönül rahatlığı, alın açıklığı, taşıyorum seni aklımda göğsümü gere gere..
hangi gezegendensin sen? kaç uydusu var hayatının? kaç mercek ötemdeydin bunca zamandır? örgülü müydü saçları çocukluğunun? neden hep yüzün önünde geçtin önümden? neden daha önce seslenmedin? neden bir kez gülümsemedin maviler içindeyken?
-dedi adam-
geldim.. hayatını izledim sen uyurken.. duyuyorsun sandım, konuşmadım o yüzden.. içim kalktı gezdi yüzünde.. söz bitti, saz dindi.. sesler toplayıp kaldırdım kulaklarından, başkalarının dağıttıkları yerden.. eğilip öptüm, tanrının seni bana yazdığı yeri.. gülümsedim.. senin yanında hep olmak istediğim gibiydim ben..
– dedi kadın -
uykuma seslen.. böl rüyalarımı.. düşler yetiştir saksımda.. buda fazladan gerçek yanlarımı.. hadi söz ver parmağıma, istediğin renge boya hayatımı..
yorum yazabilirsiniz: