..Gül SerpeniM..
Hoş geldin.. ömrüme gül serpenim…
içimin kırk odalı sarayı.. yüz görümlük hanı.. yeşilim.. mavim.. kahverengim.. ben siyahlar içindeyken, beyaza düşenim.. sen huzur nedir biliyorsundur, ama ben senden öğrendim.. dinginliğim.. gölgem.. serabım.. kar tanem..
susan yanını sevdim, ben deli divane eserken.. sonra pamuklar açan çuvalını.. toprak kokan boynunu.. yağmur direyen mevsimini.. güneş gören tenini.. dizginleyen avuçlarını.. boyun eğen bakışlarını.. ben ne zaman iç çeksem, yaş tutan gözlerini.. anlayıp, anlatmayan aklını.. uykunu.. yudum yudum içtiğin suyu.. sen benim ruh kenarımsın, oturup aksimi izlediğim.. el yazması kelimelerimsin, öznesine kendimi gizlediğim..
eğersiz yanım.. acaba’dan arınanım.. belki’den bağımsız, keşke’den uzak duranım.. şimdi ayakların, üzengisinde hayatımın.. dik durmalısın.. yolun başında henüz omuzların.. dost dileyen, düşman bileyen alemim.. bıçağın keskin tarafını avcunda taşımayı öğrenmelisin.. kanatmadan, kanamayı.. yakmadan, yanmayı.. acıtmadan, acımayı.. töreyi.. adeti.. geleneği.. bilmelisin, silah tutup gül dökmeyi..
önce toprak dinecek karşında.. sonra yollar.. sen adım attığında, gelincik tarlaları yaprak dökecek ardın sıra.. zılgıt çekecek dağların etekleri.. gowend tutacak dalgalar.. yer gök duyacak.. isminle doğacak çocuklar.. başın önde yürürken sen, eşlik edecek atına yüz yıllık ağaçlar..
sen benim huzurumsun.. ağaran başıma omuzsun.. baharımsın.. yazımsın.. kış boyu erzağımsın.. kapanan yollarım, taşan ırmağımsın.. sessiz sedasız bekleyenim, uzaktan bakıp gönül işleyenim.. aç yüzünü ömrüme, duvağını kaldırmaya geldim..
hoş geldin içimin yarısı.. senin için bu can.. senin için akıyor kurban boynundan bu kan.. eğildim öptüm alnından.. hadi sen de öp omzumdan.. böyledir bizde selamlaşmak.. hoş geldin evime, günüme, aşiretime.. hoş geldin geleceğime.. sen benim mutluluğumsun.. sev ömrümü, sev sana dönen her yüzü.. alnımın yazısı.. hoş geldin Kinyas Kartal’ın hanımı..
yorum yazabilirsiniz: