Kin & Yas ^*

..Reankarne AşklaR..

8 Nisan 2010

dalmaçyalı bulutlarım var.. ıslak bir yüz.. sorunsuz açan kışlık güneşlerim.. gündelik sevinçlerim.. iç burkan gecelerim.. düş geçinen düşüncelerim.. sinirleniyorum yağmura.. göğe.. toprağa.. taşa.. uçan kuşa.. hala istediğim gibi bir kendim yok aynada.. vazgeçilmiş şiirler derneğini kuracağım.. kocaman bir atık kelime mezarlığı açacağım kendime.. büyükce bir mıknatısım olacak.. işe yarayan cümleleri seçip çıkartacağım yığınlarımın arasından canım istediğinde.. ikinci el fiyatına satacağım; doktordan, kazasız boyasız full aksesuarlı aklımı..

tanınmış ruhların var mı senin? önceki hayatında kim olduğunu biliyorum, ama madem yeniden doğacağız sonraki hayatını merak ediyorum.. daha kaç başka hayatta karşılaşacağız? her karşılaşmamız böyle mi olacak? bundan sonra ki yaşamında, sen bir bankta otururken önünden gelip geçen biri mi olacağım? durup bakacak mısın bana yine öyle? ruhum, ruhuna el pençe divan.. ama değmiyor işte bedenim bedenine..

aşk mazoşistiyim ben.. hoşuma gidiyor gün yarısı, bulut altında oturup acı çekmek.. yüzümü asıp maskeme, melankolik sevgililer tüketmek.. ten şuçlu, can masum..

şimdi derin bir sessizlik.. darmadağın oldu evimiz.. kanayacağı kadar kanadı bilekler.. ne hırs kaldı ne gurur.. fazla sürmez, birazdan pişmanlık gelir, etrafı siler.. sonra yeni bir yalnızlık koyarız mutfağın en sevdiğimiz köşesine.. sen beni düşünürsün, ben seni.. iç geçirip, şükrederiz halimize       -kaybeden her insan tesellisi gibi- söyleniriz yarım ağız: beterin beteri var diye..

reankarne ruhlar.. mezarsız ölüler.. hafta sonu yalnızlığı.. geri dönüşüm kutusuna atın beni.. ya da fabrika ayarlarıma geri döndürün.. yeterince dejenere oldum, artık rejenere olayım..  ruhum koşturup durdukça içimde; oturduğum yerde yoruluyorum.. yüzümü kaldırıp, ne zaman beyazlarıma baksam, aynı söz geliyor aklıma: sen artık yaşlandın oğlum..

yaz geliyor.. kırılıyor yağmurun, bulutun beli.. bastonlu bir soğuk aksayarak geçiyor sokağımdan bazen gece vakti.. işte o zaman bir titreme alıyor omuzlarımı.. bir ürperme.. sanki sen sırtımı okşuyormuşsun gibi.. yüksek topuklarında yürürken hayatın, düşündüm: muhtemelen önceki hayatımda ben bir kadındım.. belki de o yüzden, bileğimi incittim ama topuğumu hiç kırmadım..

(1) yorum