Kin & Yas ^*

..Ben, Aynam ve KendiM..

4 Temmuz 2010

kurallar törpüler hayatı.. yaşam boyu eğilmektir, adına hoşgörü ve özveri denilen kapitülasyonlar bütünü.. döner durur dünyan, ne eksenine dokunabilirsin ne de tükürebilirsin yörüngene.. sadece çelişkilerini büyütürsün yaşadıkça.. sevdiğin her zaman sevgilin olmaz.. sevgilinin her zaman sevdiğin olmadığı gibi.. sözler iğneler ruhunu, çuvaldız okşar bedenini.. acı içinde yalnızlıkla; yalnızlık içinde onsuzlukla boğuşur durursun, geceler sabahlara yığılıp kaldıkça..

sen aklıma geldiğinde, içim gıcırdıyor.. dişlerim yavaş yavaş etine çekiliyor.. kan kokuyorum.. içimin keskin kenarıyla dert biliyorum.. sana hamileymişim gibi, ekşi ekşi aşeriyorum.. yüzünün her halini bilirim ben senin.. ellerinin her mevsimini bildiğim gibi.. gözlerin dinlemez seni, beni gördüğü yerde kaçırır ağzından hala beni sevdiğini.. sesinin her tonunu bilirim ben..  yalan söylerken pamuk ipliği gibi nasıl da inceldiğini.. 

göğüs ucumda duruyor, eğilip sana göstermeye çalıştığım hüzün dekoltem.. transparan özlemim.. yüzüme kim baksa, biliyor bu sessizliği nereden aldığımı.. kimsesizliğin kilosu kaça biliyor musun sen? terazinin bir kefesine seni, bir kefesine senden başka herkesi koyuyorum.. ve sen hala mıknatıslıymışsın gibi ağır basıyorsun; bozuyorsun dünyamın dengesini..

sana kızmıyorum.. sen de biliyorsun: kendim için sevdim ben.. keyfimin kahyası için aşık oldum.. hiç düşünmeden atladım çakılıp kalacağımı bildiğim bu bomboş ama yine de mavi havuza.. biliyordum düşeceğimi, senin pencerenden aşağıya doğru sarktığımda.. ama aşk çekti canım.. tenine dökülüverdi tenim.. yatmak istedim.. sevişmek belki.. belki sadece izlemek, beni nasıl seveceğini.. yastığımda yüzünü görmek içindi hepsi, tek bir sabah bile olsa da.. oldu sonunda.. ardında ayak izlerin kaldı halıda.. bir de baş ucumdaki kağıda yazdıkların, sarhoş harflerin okunmuyor olsa da.. 

göl halini bilirim ben gözlerinin.. papatya kederlim, sarmaşık bedenlim.. iyi niyetlim, güzelim, kıymetlim.. düş kokan yanısın sen hayatımın; sıcak sıcak yeni çıkmış yatağımdan.. keskin sirkem, küpüm, zararım.. sana değil öfkem, söyledim ya bu ateşi ben yaktım..  mezarımı ben kendim açtım.. bu aşkı bu kafaya ben sıktım.. üzülme sen.. üzülme sakın tek gecelik sevebildiğin için beni.. sakın sızlamasın için beni bırakıp gidebildiğin için.. acımamalısın.. gönül rahatlığıyla “sana söylemiştim ben” diyebilmelisin.. bir kaç belki bırakıp masanın üzerine,  anahtarını alıp gidebilmelisin başka şehirlere.. ama sakın ağlama deme bana! böyle ağlayabilmek için sevdim seni ben.. belki böyle acıttığın için.. belki bırakıp gidebildiğin için.. belki sadece tek gecelik olduğun için.. ama sakın ağlama deme bana!  çünkü seninle hiç bir ilgisi yok bu yaşların.. kendi rızamla sevdim; kendi rızamla çekeceğim.. gittiğin için değil; kaldığım için ağlıyorum.. sensiz kalabilirim, ama kendimle kalamıyorum.. dokunma gözyaşıma! seni içimden ancak böyle atabiliyorum.. dokunma ruhuma.. seninle değil, kendimle hesaplaşıyorum..

(3) yorum