..Ben de Senİ..
beni bakışlarının altına al ve bir izmarit gibi ez.. soğuk bir güneş as odanın tavanına, ikimizi de yakmadan aydınlatsın.. yüzlerimiz odanın duvarlarında gezinip buluşmalı defalarca.. sen beni sevmelisin.. ben de kendimi.. penceresiz aydınlık nasıl oluyormuş göstermeliyiz herkese.. ben tuz buz olup dökülmeliyim ayaklarının altına.. sen tek tek toplamalısın beni.. sesinin içine gömülmeli nefesim.. sen beni duymalısın.. ben de kendimi..
derin bronzlaşmalı beni gördüğünde.. yüreğin ısınmalı.. fazla konuşmamalıyız; ama yine de herkes duymalı.. omuzlarında taşımalısın günahlarımı.. vebalim boynuna yakışmış olmalı.. kendi içimizde dönüşüp durmalıyız birbirimize.. sen bana benzemelisin.. ben de kendime..
ağır ağır tükenmeli.. şehir denize çekilmeli.. yük gemisi gibi olmalı vucutlarımız.. yediğimiz yemekler karnımızı törpülemeli.. sen bana bakmalısın.. ben kendime.. aynı masanın aynı kenarında oturmalıyız.. ya sırtımız dönük olmalı insanlara, ya da yüzümüz tüm çıplaklığıyla.. hesabı istediğimiz zaman, yavaş yavaş başlamalısın anlamaya.. sen beni unutmalısın.. ben de kendimi..
beni bakışlarının altına al ve bir izmarit gibi ez.. yalvarmalıyım belki sana.. belki de dikip başımı göğe, gitmeliyim senin ayaklarına değmemiş coğrafyalara.. yaz sıcağı soğutuyor; kış ayazı ısıtıyor beni senin yanında.. dengesiz ruhun deviniyor uzuvlarımda.. acımıyor, hissetmiyorum artık vurduğunda.. sen beni tüketmelisin.. ben de kendimi..
uzanıp sırıtımı dayadığım asfalt yollar, beni şeritlere ayırmalı.. ikimizden biri koyulmalı, kendi hayatı için cizdiği yola.. birimiz bırakmalı diğerini kendi yalnız dünyasına.. kalan evrimleşecek belli ki.. değişecek.. unutmak için dönüştürecek kendini, daha önce hiç tanışmadığı birisine.. giden kurtulur – kalan alışır böyle zamanlarda.. yapacak bir şey yok sevdiğim.. sen beni bırakmalısın.. ben de kendimi..
yorumsuz…