ışığın altında unuttuğun, eski bir gölgenim ben senin.. kırmızıda geçtiğin her sokak.. yeşilde durduğun her cadde.. kendini ezdiğin her meydan.. vicdanını kırbaçladığın her bakış.. bana verdiğin tutuksuz yargılı her söz.. gözlerinin dibindeyim; burnunun kenarında.. içine akan benim.. dışın kupkuru olsa da..
böyle yaşamayı sevdiğimi biliyorsun: hüzün içinde.. kırık sözlerle birlikte.. limana hep uzaktan bakan, …
herkes bir sır büyütür kendisiyle.. kumbara gibi biriktirir söylediği yalanları midesinde.. küçük ayrıntılarla doludur “takmam!” dedikleri dağarcıkları.. pencerede oturup dışarı seyreden herkes, kendi evindekinden başka bir dünya ister.. kimi bir anlık yaşar bunu, kimi bir ömür boyu bunu bekler.. herkesin vardır rol aldığı bir sahnesi.. vardır elbet herkesin kendisine sakladığı bahaneleri.. …
ne zaman bir kaç kelime yazayım desem, seninle karşılıklı konuşurken buluyorum kendimi.. -gözlerim kısık & sesim açık..- hiç bir şeye benzemediğin için sen, can havliyle uğraşıp duruyorum: benzeyebileceğin bir nesne/ tümce/ eşya/ obje/ ne varsa bulup çıkarmaya.. aklımı dürtüyorum, hafızamın ceplerini karıştırıyorum, bildiğim/ bilmediğim insan suretlerine bakıyorum.. sanki bir deniz ortasındayım.. sanki bir …
bir kaşık çocukluk uykusu istiyorum.. uyumadan biraz önce.. tok karnına, bir tatlı kaşığıyla.. açık olmalı odanın penceresi.. rüzgar ensemi ağır ağır işlemeli.. perde oynamalı ayın kokusuyla.. kızarmış çarşafın üzerine, gece dilim dilim sürülmeli.. kahve kokmalı parmaklarım.. nefesim gelinlik ağız gibi karanfille dolmalı.. biri olmalı başımın ucunda.. bana ince ince beni anlatmalı..
toz mavi, hafif …
(ellerimdeki kemiksiz çocuklar, teker teker uyudular çarşafın uzanabildiğim en uç noktasında. üstüm başım yalnızlıkla örtülü.. ağzım var gücüyle sıkmış dişlerini. çenem acıtmış elmacık kemiklerini. hayat beni büyütürken, malesef eskitmiş kafamın içindekilerini. derim yapış yapış, yatak kapkaranlık. sarı- siyah, kupkuru aydınlığını özlüyorum temmuzun..)
seni alıp yaslamak istiyorum fotoğraflarının üzerine! göstermek istiyorum sana: geçmişinin her bir karesinde, avaz avaz …
hayat eteklerinde gül yapraklarıyla geldiği vakit kaderimize, biz kısmetimizin önünde saygıyla eğileceğiz.. ben alnından öpeceğim seni, sen beni omuzumdan.. aynı kaderin iki ucunu tutacağız seninle, sen batısından ben doğusundan.. aynı sözü verecek, aynı yemini edeceğiz.. beni baştan yaratacaklar, seni zaten benim için yaratmışlar.. eteklerinde kız çocukları büyüyecek, göğüslerinde oğlanlar.. sen toprağım olacaksın …
soluk benizli sahiller, kumla doldurulmuş insan suretleri, dalga boylu kalabalıklar içindeyken herbirimiz; güneş bin dereden su getirmemiz için zorluyordu bizi.. dünyanın yuvarlak olması dışında; uzaklaşırken yakınlaşıyor olmamızı açıklayabilecek hiç bir gerçeklik bulamıyorduk.. senle aynı güneşin ayrı ışınları altında üşüyorduk.. sen bir denizde, ben bir iskelede, aynı ıslaklık ayrı ayrı dökülüyordu üzerimizden.. …
Deniz içimi büyütüyor benim… sıcak emziriyor hücrelerimi… sabahları rüzgarın simit kokan esintisi, çocukluğumdan yapılmış bir şekerleme gibi eriyor ağzımda.. kendimi simitten arta kalıp; gazete kağıdının üzerine serilmiş susam taneleri gibi hissediyorum.. ayaklarımı denize bıraktığımda, balık olup gitmek istiyorlar senin dokunduğun sahilin koynuna.. sesler dönüp duruyor etrafımda.. çocuk sesleri kement atıp …
uyan.. beni soğuk sularına sar hayatının.. yıkıyorum yine her şeyimi.. kırıyorum herkesi.. cam balkona hapsolmuş güvercin gibi, vurup duruyorum gövdemi göremediğim camlara.. eline al beni.. göğsümü okşa.. bak nasıl atıyor kalbim.. nasıl titriyor gözlerim avuçlarının arasında.. kanatlarımı sev.. yüzümü kokla.. sakinleştir beni.. uyan.. can cekişiyorum anlasana..
önce düşman oldum herkese.. sevdiğim …