Kin & Yas ^*

..Bir Kaşık UykU..

19 Ağustos 2010

bir kaşık çocukluk uykusu istiyorum.. uyumadan biraz önce.. tok karnına, bir tatlı kaşığıyla.. açık olmalı odanın penceresi.. rüzgar ensemi ağır ağır işlemeli.. perde oynamalı ayın kokusuyla.. kızarmış çarşafın üzerine, gece dilim dilim sürülmeli.. kahve kokmalı parmaklarım.. nefesim gelinlik ağız gibi karanfille dolmalı.. biri olmalı başımın ucunda.. bana ince ince beni anlatmalı..

toz mavi, hafif pembe düşünürken kendimi, hafızam seyiriyor.. aklım silkiniyor kendi üzerinden.. yavaş bir gri koyulaştırıyor hatlarımın gölgesini.. yaldız kaplı kağıtlar, körüklü zarflar içinde tek tek dolaşmaya başlıyor evleri.. üstünü örtüyorum aklımın.. sonra okşayıp saçlarımı, fısıldıyorum kulağıma: kin & yas; her gölge, sahibine benzer..

kim bilir eflatun uykumun üzerinde nasıl bir renk bırakır? dolansa parmakların saçlarımın arasında, kim bilir ellerin hayatımda nasıl bir tat bırakır? anlatacakların var mı acaba senin de bana? senin de var mı, bir varmış bir yokmuşların? serilsem dizlerinin üzerine.. her yerim yapış yapış sen olsa.. öpsen beni.. yanağım sen koksa.. senin de var mı böyle, özlediğin çocukluk uykuların?

yaşlı bir atım vardı ben köylü bir çocukken.. yelesi kır, eğeri gümüşten.. ne zaman eğerini çıkarıp üzerine binsem, söğüt gölgesine götürürdü beni.. rüzgarı dinlerdi.. kuşları izlerdi.. ensemi öperdi, ben eğer düşmüşsem..  üzerinden defalarca kayıp düşerek öğrendim, ata eğersiz binmeyi.. ”eğersiz” düşünmeyi, senin üzerinden defalarca kayıp düşerek öğrendiğim gibi.. 

şimdi bir tatlı kaşığı çocukluk uykusu istiyorum.. temiz ve ince bir beyaz çarşaf.. hoş kokulu bir nevresim ve yün bir yastık.. bir döşek ve dört duvar.. dişlerimi çıkartır gibi ağzımdan, çıkartayım düşünceleri kafamdan.. yorulmadan.. konuşmadan.. kimse bana karışmadan.. belki bir, belki bir buçuk saat.. senden arta kalan hayata geç kalmadan.. uyuyayım.. nefes alıp vermekten başka hiç bir şey yapmadan..

bir kaşık uyku.. bir karış huzur.. değme bana; mutluluk artık bence budur..

(0) yorum