..UyaN!..
uyan.. beni soğuk sularına sar hayatının.. yıkıyorum yine her şeyimi.. kırıyorum herkesi.. cam balkona hapsolmuş güvercin gibi, vurup duruyorum gövdemi göremediğim camlara.. eline al beni.. göğsümü okşa.. bak nasıl atıyor kalbim.. nasıl titriyor gözlerim avuçlarının arasında.. kanatlarımı sev.. yüzümü kokla.. sakinleştir beni.. uyan.. can cekişiyorum anlasana..
önce düşman oldum herkese.. sevdiğim herşeyden nefretle bahsederken buldum kendimi.. sonra bir baktım, düşman olmuş herkes bana.. sevilen yanlarım, nefretle anılıyor el dudaklarında.. bir başıma kapında, tek başıma aynamdayım.. ne istedim ki bu kadar kendimden? neden zorladım ki bünyemi? herkes gibi olamaz mıydım? yaşayamaz mıydım kendi halimde.. kendi içimde.. kimsesiz kalamaz mıydım, etrafımda ki bu yanlış kalabalık yerine..
uyan.. bak dağılıyor bilincim.. ya şimdi konuşmalıyız ya da hiç bir zaman.. kendimle kan davam var benim.. o yüzden saldırıyorum çevreme olur olmadık hırslarımla.. savuruyorum kinimi bıçak gibi sevdiğim insanların bileklerine.. herkes hatalı, herkes yıpranmış, herkes dejenere benim gözümde.. öyle korkutuyor ki bu durum artık beni.. gözümü kaçırıyorum insanlardan.. içlerinden biri, ”bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim” diyecek diye..
bağırmak istiyorum.. öyle avaz avaz.. yüz dolusu küfürler ede ede.. sesim yıkmalı kulakları.. nefesime sığmamalı çığlığım.. boğazım yangın yeri gibi yanmalı.. rahatlatıyor bu beni.. kendimi ancak o zaman duyabiliyorum.. ancak o zaman dur diyor içimdekilerden biri.. nefret ediyorum biliyor musun kendimden.. oysa ne kadar beğenmiş duruyorum dışardan kendimi..
uyan.. yanına uzat beni.. ağarsın saçlarım koynunda.. sesim sararsın.. yüzüm dökülsün yastığına.. omuzlarıma dokun.. sırtımın ortasına.. soğuk sularına sar beni hayatının.. yağmuruna ek.. toprağın olup yağayım ayaklarının altına.. öyle sevki beni, ağlasın gözlerim.. çok yanlış gördüm.. çok yanlış yaptım.. daha çok yanlış yapacağım belki.. ama sen sev beni.. konuşmadan, dokunmadan, ses çıkarmadan yanımda; beş dakika soru sormadan; sadece yanına uzat bedenimi.. ruhumla konuş, ruhuma dokun, ruhumu dinle.. bana sorma sakın uyandığında; dün gece sana ne oldu diye.. gece boyu ruhum anlatacak sana..
uyan.. yine yıktım herşeyi.. uyan.. nefret ediyorum kendimden, çok acele sevmen lazım beni..
UyaN
UyaN
UyaN…
Ruhunun o karanlık bahçesine esir düştüğü için sensiz soluk alamayan küçük çocuk kovulmuştu cennetinden..
birisi gelse, topraklasa tüm negatif enerjisini ruhumun..