yine de öldürmek istiyorum kelimelerini.. bıçaklamak geliyor içimden ağzından çıkan her harfi. sigaramı söndürmeliyim cümlelerinin üzerinde.. nefesin yetiyor mu ruhuna? bahsi geçen günahların duruyor mu hala bırakıp orada unuttuğun omuzunda? alnında tozlanırken ben, o sana yeni bir kader dikti mi? sigaranı yaktı mı? saçını sevdi mi? içini okudu mu? içinde duruldu …
tik.. tak.. tik.. tak.. tik.. tak.. tik.. tak.. bir bu ses eksikti içimden. dönüp duran çok az şey varmış gibi kafamda, çağlayan karanlık yetmiyormuş gibi; ve ölesiye bir uykusuzluk sızıyorken kirpiklerimden.. şimdi de sen çıka geldin kadranından.. eksik yanlarım, hevesimle beraber kursağımda oturmuş bekleşiyorlar.. tam adım adım birikiyorken sessizlik kulaklarımda, hep …
yine ahır gibi kokuyor uykusuzluğum. içimin pislikleri dökülüyor arkamdan.. kuyruğumu kovalayıp duruyorum.. kepek kepek dökülüyor sessizlik saçlarımın arasından.. yine paketledim ciğerlerimi.. kaç nefes çıkar dersin gündelik bir sigaranın kağıdından? kirli çarşaf.. kirli yatak.. kirli oda.. öyle sıkı sıkıya kapanmış ki odamın camı, bir katre hava habbeciğine yer yok akvaryumumda.. biraz daha kül dök rıhtımıma.. …
ölmek isteyen mezarıma mum diksin..
ardıma saklasın yüzünü,
kirle pasla sevişmek isteyen..
birlikte kadeh kaldıralım başını örttüğümüz günahlara
af dileyelim sonra kendimizden,
vicdanımız inandığımız tek tanrı değil mi …
şimdi venedik’in dar ve çıkmaz sokaklarında, ellerimiz göğe dönük ve yağmur tehdidi altındayken bileklerimiz, yüzümüzde kırk bir parelik yasal bir gülümse.. sen burada doğup büyümüşsün sanki, ana dilin gibi öpüşüyorsun dilimle.. yüzün genç kalmış yüzümün gölgesinde.. bir sesin, bin ben doğurur dudaklarının halka açık kesiminde.. anlamaz beni, uzaktan okuyanlar.. beni ancak, benimle yatan anlar.. hayatımın şifresi, …
sigara dumanını çiğnerken göz kapaklarımın arasında, yine ağzım sulanıyor yokluğuna.. tecavüzden müebbet hapis yemişim önceki hayatımda, sızısı çıkıyor olmalı artan yanımda.. yine şizofren tarafımdan gireceğim yatağına.. içine işleyecek nakış gibi çocuklarım.. belli belirsiz bir ses duyacaksın uykunun arasında.. kapından geçen her arabada bir kaç adet ben olacağım..
sus.. konuşmayı bilmiyor dudakların.. …
mantar toplamaya giderdik.. martı yumurtalarının kabukları batardı ayaklarımıza.. insan içiydik.. genç yüzlerimiz yeni yeni alışmaya çalışıyordu sakallarımıza.. hep bir adım eksiktik önümüzdekilerden.. hep bir söz önünde.. saçlarımız sodalıydı, sırtımız lekeli.. güneş teperdi derimizi, kömür gibi bilenirdik rüzgarda..
ayaklarımız kadar yalındık.. toprak çamura dönerdi sidiğimizle.. üzerimize sıçrardı çocukluğumuz.. taşla sildikten sonra popomuzu, göle maya çalardık.. …