..UyaN..
ölmek isteyen mezarıma mum diksin..
ardıma saklasın yüzünü,
kirle pasla sevişmek isteyen..
birlikte kadeh kaldıralım başını örttüğümüz günahlara
af dileyelim sonra kendimizden,
vicdanımız inandığımız tek tanrı değil mi nasıl olsa..
dünyadaki en büyük köleyim..
kendimin esiriyim..
azad olmak isteyen, mezarıma mum diksin..
başka türlü dinmez
yaralı ağzımın acısı..
beni bana bırak demiştim ya..
ilk defa dinleyeceğin tuttu demek ki beni..
söylediğim yalanlar
bir bir gerçek oldu..
ve ben çırılçıplak kaldım vicdanımın karşısında..
biliyor musun:
günahlarını daha da şişman gösteriyor
bu adına iç görü dedikleri ayna..
içimi yıkayıp
bulandırmayacağım suyunu..
sadece bir mum yak..
ve içine çek
söndükten sonra dışıma çıkan duman bulutunu..
uyudun mu?
üşüyorummm…
düz yazı konusunda haklısın..şiir detay vermeye yetmiyor,hevesi kursakta bırakıyor
ne zaman tüm ümitlerim tükense anka kuşu havadis getiriyor bana, ne zaman sabrım taşıp kara için can atsam ufuk gitgide uzuyor gözlerimin ucunda.. bıktım artık sersefil yolculuk etmekten, deniz tutmasından, kara gözlemekten..
bundan sonra ne rota var artık ne pusula.. demir attım!!!! duruyorum işte tam burda, hayat… gel al beni, çek toprağına..
ve benim gücüm yok, sen git mum dik ister kin’in ister yas’ın mezarına..