Kin & Yas ^*

..Yine De..

27 Ocak 2011

yine de öldürmek istiyorum kelimelerini.. bıçaklamak geliyor içimden ağzından çıkan her harfi. sigaramı söndürmeliyim cümlelerinin üzerinde.. nefesin yetiyor mu ruhuna? bahsi geçen günahların duruyor mu hala bırakıp orada unuttuğun omuzunda? alnında tozlanırken ben, o sana yeni bir kader dikti mi? sigaranı yaktı mı? saçını sevdi mi? içini okudu mu? içinde duruldu mu? söylesene deli kız, seni terk etti mi?

bir kaç ölü kadın gördüm bu gece.. gelinlik diktim soğuk bedenlerine.. ruhlarının son nefesini aldım bedenime.. ağız dolusu üşüdüler önümde.. konuştum onlarla.. ölmeden bir kaç nefes önce.. gözleri kapalı yüzleri açıktı.. yakınları bekliyordu kapının önünde.. hafızam zincirli kuyu mezarlığı.. sen hiç bir ölüyle konuştun mu? bir ölüye tam ölürken dokundun mu? sen ölü bir kadının gelinlik çağına şahit oldun mu? senin hiç kendine ait bir ölün oldu mu?

nefret ediyorum. kanım çırpınıyor dehlizlerinde. ardı arkası kesilmeyen yankılar buluyorum odama her girdiğimde.. ölüler ikiye ayrılıyor artık lugatımda: Yaşayanlar & Yaşlananlar.. toprak yaşa bürüyor bedenleri.. elimden çıkan her desen, toprağa dökülen bir nişan gibi.. bir iz, bir yara, bir dövme gibi dökülüyorlar betonla çevrili ağsız kabirlere.. Yaşayanlar var bir de.. uzakta.. kendi hallerinde.. kendi hayallerini benimle bıçaklayanlar.. beni cinayetlerinde katil olarak kullandılar.. vebal doldu boynum.. beni vebalı gibi ortada bıraktılar..

yine de öldürmek istiyorum kelimelerini.. ağzından çıkan her nefesi.. her nefreti.. sıcağında uzaklığının, soğukluğunu hatırladım yakınlığının.. sırtımda bir çift göz.. izliyor ruhunun bedeninde evrimleşmesini.. değişiyorsun sen.. değiştiriliyorsun belki de.. ödünç lisanlar biriktiriyorsun dudaklarında.. farklı ses tonları karışıyor telefonuna.. uzun cümleler kurmamı sevmiyorsun.. kapanıp dudaklarıma bir an önce öpüşmek istiyorsun..

hadi suçla beni.. yargıla.. ters giden her şeyin ucunu yokluğuma bağla.. sesler doğur.. evler büyüt.. karanlıklar doldur saksılarına.. pervazında yalnızlık büyüt.. sonra beni çağır acılarını budamaya.. ne zaman bir sigara yaksan, ne zaman geçse yolun yolumun üzerinden.. ne zaman bir ben çıksa karşına.. sen hep aynı aynayı hatırla.. aynı adamı tutukla.. aynı nezarethanede.. aynı ölüyle.. anla artık: aynı mezara giremeyiz biz seninle.. birimiz yaşamalı, diğerimiz ölecekse..

gelinlik giyen ölüler gördüm bu gece.. gözümün önünde soğudu nefesleri.. gözlerinin feri, uzaklaştı denizden eski bir mum alevi gibi.. sen hiç utandın mı bir ölüden? ölümle ilgili yazılarımı severdin eskiden.. ölümümü de sever misin sahiden? ölsem mesela.. sevgili arabacığımın içinde.. yüzümde cam kırıkları.. alnımda sokak lambalarıyla.. ayrılsam yoldan.. savrulsam toprağa.. kanıma damlar mıydı gözlerin? ağlar mıydın? yanar mıydın? ettiğin beddualardan utanır mıydın? onca kalabalığın içinde sana dönseler sadece ve sorsalar: nasıl bilirdin? sorsalar: hakkını helal eder miydin?  

yine de öldürmek istiyorum kelimelerini.. ruhsatsız harflerinle sen, bir gün öldürmeden beni.. bugün sana inat, bir kez daha sevdim kendimi.. bir gün daha yaşlandım.. biraz daha uzamıştır belki boyum.. belki biraz daha oturmuştur yüzüme hatlarım. duydum: sen beni düşündün bu gece.. belki bir şarkı yüzünden, belki bir resim, belki boş bir çerçeve.. biliyorum: küfrettin gidişime.. belki bir acı, belki bir damla göz yaşı, belki boş bir eşliğinde..

ölülerimizle bile didişiyoruz.. saygıyla eğilip toprağa, özlemle öperek uğurlamak yerine.. cenazeme bekliyorum mutlaka.. sevdiğim kurabiyelerden getirmeyi unutma.. merak etme sana sormazlar nasıl bildiğini.. her kes biliyor zaten, senin beni nasıl deli gibi sevdiğini…

bugün bir ölü gördüm.. ruhunu elimin altına gömdüm..  

yine de.. gel mutlaka.. herkes “gitme” dese de sana..

yine de.. gel mutlaka..

yine.. gel..

“gel” de..

yine.. mutlaka..

gel..

topuklu ayakkabılarını unutma..

(1) yorum