seninle gelebilmeyi isterdim ruhum.. sen bu evi sırtına alıp taşırken, sana yardım edebilmeyi.. sen ciğercinin kedisi gibi giderken, bana düşen sokak köpeğimizle sokak kedisi gibi didişmekti.. şimdi duvarlar ıslak, pencereler perdesiz, biraz susuz- biraz yemsiz.. bağlı kaldığım zincirin etrafında biraz huysuz- biraz huzursuz bir haldeyim.. seninle gelebilmeyi gerçekten isterdim..
bir kadın çekilince bir sahilden, …
Parlak renkleriyle solarken gündelik geceler, kirli sakallı düşünceler kalır geriye; yatağında kupkuru uyuyan gerçeğe.. herkes bir hayal seçer kendine, ve besler öğrenmek istedikleriyle.. kimse kendisi gibi olmak istemez, kendisiyle yüzleştiğinde..
insanminatör gibiyiz hepimiz.. boşuna korkuyoruz uzaylılardan, onlar korksun asıl; dünyalı hırslarımızdan.. her birimiz bir KENDİ için devşiriyoruz zevklerimizi.. değişiyoruz.. gündelik hayatın, güncel …
En büyük yaraydı belki de “Ben böyleyim!”le biten omuz silkmeler.. Böyle olmak, ben olmak, tavizsiz bir aşkın imkansızlığını yaşatacaktı her iki tarafa da.. Sevişmekle savaşmak arasındaki ince çizgide, oturup ağlamak düşecekti göz süzen bencil düşüncelere.. Toz durulup, duman yutulduğunda; içli bir hıçkırık kalır göğüs kafesinin üzerinde.. ve tek başına oturup, sorarsın …
dişlerinin etiyim ben.. yüzünün ruhuna dönük sözleri.. merakla açılan her kapının altından süzülen gülümsemeyim.. kelimelerinin kölesi.. tanımadığın bir aşka aşığım belki de.. belki de bir sanat eseri gibi karanlığına hayran… eski bir fransız sokağı: pileli eteklerinin diz kapaklı kaldırımları.. ter renkli, ten kokulu ispanyol bir kadın dürtüsüdür: senin bende unuttuğun …
aç yüreğini içi dışı p.ç olmuş ayrılığımıza.. istersen, kırk yıllık bir karşılaşmayı bekleyerek geçsin ömrümüz istanbul kıyılarında. yağmur as balkonuna, karla döşe salonunu.. beklemekten kavrulsun için ama sen yine de buza yatır kaygılarını.. beni benimle yaşama.. sessiz soluksuz bir ayrılık büyüt, giriş katındaki evinin parmaklıklarında.. ne anası belli osun ne babası.. kimsesiz …