Kin & Yas ^*

..İnsanminatöR..

24 Nisan 2011

Parlak renkleriyle solarken gündelik geceler, kirli sakallı düşünceler kalır geriye; yatağında kupkuru uyuyan  gerçeğe.. herkes bir hayal seçer kendine, ve besler öğrenmek istedikleriyle.. kimse kendisi gibi olmak istemez, kendisiyle yüzleştiğinde..

insanminatör gibiyiz hepimiz.. boşuna korkuyoruz uzaylılardan, onlar korksun asıl; dünyalı hırslarımızdan.. her birimiz bir KENDİ için devşiriyoruz zevklerimizi.. değişiyoruz.. gündelik hayatın, güncel toplumun değer yargılarına göre törpülüyoruz olmak istediğimiz insanı.. sosyalleşme adı altında asosyalleşip küçük kabuklar örüyoruz etrafımıza.. susmayı öğreniyoruz, güzel ve edepli konuşma adı altında..

BEN le başlıyor içimizdeki tanrılaşma isteği.. ürettikçe azalıyoruz.. hayat hızlandıkça, biz de hızlanıyoruz.. farklı kavramlarla ÖCÜ’ler beğeniyoruz kendimize.. sonra günahlarımız var bir de; kaynayan bir kazanın içinde bekliyor bizi tanrı.. yaşarken sorulduğu yetmiyormuş gibi, ölünce de sorulacakmış her birimize Kimsin? Nesin? diye..

bazen alıp başımı gitmek istiyorum, beni ben yapan şeylerin hepsinden uzağa.. binip bir buluta yüzümü rüzgara dönmek istiyorum.. herkesin gülüp geçtiği biri olmayı.. işsiz güçsüz, tepeden tırnağa pislik kokmayı.. başardığım her şeyi ayaklarımın altına almayı.. başarmak, sadece nerede başaramayacağını görmene yarıyor bu dünyada.. platform oyunları gibi, ne kadar başarırsan o kadar çok üzülüyorsun oyun bittiğinde.. yüksek atlama değil benimkisi.. sadece, yüksekten düşme.. 

kucak dolusu çam ağacıyla kaplı, kimsesiz denizleri özledim.. durup düşünmeden uykuya dalabilmeyi.. nefesimi tutmadan alıp verebilmeyi.. başımı bir kenara yaslayıp dalga sesini içime işlemeyi.. ne bileyim.. insan gibi günah işlemeyi.. kendimden bir başkasını düşünebilmeyi.. anlatmayı.. beni dinleyecek birilerini bulmayı.. dinlemeyi.. düşünmeden içini döken eski samimiyetleri.. etimle kemiğimi aynı anda hissedip, çıplak ayak kuma gömülebilmeyi.. özlüyorum işte.. bencilleşmeden önceki hallerimi..

parlak renkleriyle soluyor işte bir cumanın ertesi.. kimse kusura bakmasın;  hayat; or.spu etti hepimizi! kaçınız satın alırdı kendisini? uzun lafın kısası dostlarım: hatalarımızla sevişmeyi öğrenmemiz gerek.. çünkü bu gidişle bizi bizden başka hiç kimse sevmeyecek..

(2) yorum