..BeiruT..
cehennem, topuklu ayakkabılı kadınlarımın ayağının altındadır.. çıplak ve dürtüsel dünyamda beslediğim hayvan, tasmalı bir zebani gibi evimin küçücük bahçesine bağlıdır.. ben o hep aynı benim, sen o hep aynı kendin.. çık cehennemimden, ateşime gölge düşürme benim..
günahlardan bir orkestra kurdum kendime.. sahneliyorum ayıplarımı.. ayakta alkışlamalısınız beni.. transparan perde açılınca sahnenin gölgesine, tek kişilik bir oyun: sağ elimde gençliğim.. ilk çıplak vucudu gördüğünde gözlerim, kalbim yumdu kapaklarını karıncıklarına.. ilk yalan düştüğünde omzuma, sırtımda yeni yeni yeşermeye başlamıştı kamburum.. hep bu yüzdendi, ilk gençliğimde dik duramayışım..
beyrut’ta bir akordiyon.. fransa’da bir piyano.. ispanya’da bir gitar sevdim.. hepsiyle seviştim.. hırvat kaldırımlarında tatilin, mavi bir balıktım yatağında.. solungaçlarımı ağzınla kapattığın.. italya’da boş bir evin yemyeşil bahçesinde, ışık oyunlarıyla dolu bir havuz kenarıydım.. çimlerin üzerine ten rengi düşlerimle uzandım.. sen bir vardın- bir çoğaldın.. ben hep çoğuldum.. kendi kalabalığıma aldandım..
bitlis’te çok katlı bir ev gürültüsüydüm.. batman’da yanık kokusu.. mardin’de süryani bir klisenin imamıydım, toz içindeydi paçalarım.. izmir’de kum sarısı bir kadının saçındaydım, artvin’de dağ yeşilinde gözlerinin.. van’da kerpiç bir evdim, dayanamadım: adımlarının altına serildim..
ateşime gölge düşürme benim.. bırak günahla dolsun damarlarım.. bırak yana yana gömüleyim.. palmiye ağaçlarım yok benim.. kaktüs beslerim fransız balkonumun parmak aralarında.. yalvaracak kimsem yok benim.. bırak etrafıma insan geçirmez duvarlar öreyim.. dokunma sakın boynuma.. emzirecek kanım kalmadı benim..
sevgili çocuk entrsan hikayelerin yine muhteşem olmuş..dar kapsamlı AŞK sana göre değil …sen tutkuya aşıksın..ve sendeki tutkuya sınırsızlık kavramı bile çok küçük..VE yazıların bu saçma face sayfalarında yer almayacak kadar değerli….