..SiyaH..
gökkuşağından kovdular beni.. beyazın dağılımında malesef yokmuş yerim.. yağmurun damlasına, rüzgarın sesine, karın parıltısına uymazmış mevcudiyetim.. ben hiç bir sadeliğe sığmazmışım.. ayıplanmış, yasaklanmışım tüm güneş ülkelerinde.. her yerde günaha oturtulmuş adım…
benim adım siyah.. gökkuşağından kovdular beni.. ve sakladılar kadınların bacak aralarına.. şeytan, gölgelerde buldu ismimi.. tanrıdan arındırılmış bölge olarak ilan etti beni saflarına.. önce tel tel okşadı soğumu.. üfledi aleviyle küllerini sırtıma sonra.. dövmeledi ruhumu..
karanlıkların adaşıyım.. beyazı sevmem, kara kefene layıktır benim naaşım.. musalla taşının gölgesine bırakın ölümü.. nasıl bilirdiniz diye sormasınlar, zebanilerin omzunda taşınayım… ne kimse ağlasın, ne beyaz bir bayrak sallansın ardımdan.. beni sevaplarımla anmayın.. yaşarken yaptığınız gibi, günahlarımı ağızdan ağıza dolaştırın..
ben kuytu yanlarınızın, güneşe bakısı kalan kısmıyım.. unuttuğunuz bir anı, beklediğiniz bir kadın, özlediğiniz bir adam, aldattığınız bir aşık, yalan söylediğiniz her hangi bir insanım.. beyaza sarmayın beni.. ben de hepiniz kadar siyahım..
insanoğlu için yaratıldı şeytan.. diğer melekler tanrının kadrosundaydı.. sözleşmeli günahlarım için kesildi maaşımdan vergi dilimleri.. kim istemez ki kadrolu melek olmayı? gel gör ki hep iktidar yanlısıydı meleklerin kadroları… bize sadece şeytan patronluk yaptı… ne tecrübe aradı, ne de askerlik şartı.. karın tokluğuna işledik tüm günahlarımızı… boşuna dememişler; şeytan bekletmez; tanrı bekletir adamı…..
gökkuşağından kovdular beni.. kadınların bacak aralarına sakladılar rengimi.. erkeklerin beyin kuytularına.. isim isim büyüttüm hayatımdan geçen adam oğullarını.. tel tel ördüm göğsüme düşen saçların, aklımda bıraktığı hatıra yığınlarını.. herkes fazla aydınlık kalıyor benim yanımda.. güneş mesela.. gün mesela.. ay çekirdeği yağı bile daha bir aydınlık, zeytinimin dalında… beni beyaz kefene sarmayın.. öldüğümde bile kızsın tanrı bana….
günahlarımdan bir demet yasemen… eksiklerimden bir tutam karanfil.. koyup gidin baş ucuma.. ben ölümü kabullendim.. yanmayı öğrendim.. tanrıyı uyarmalı birimiz, beyazın dünyada fazla kayrıldığı konusunda.. ben bunu kendime görev edindim.. eylemci ruhum eriyecek cehhennem ateşinde, yaş bedenim yansa da yanmasa da..
benim adım siyah… ben seni karanlıkta sevdim…
benim adım siyah.. gökkuşağından kovulup, koynuna geldim…
[benim adım siyah… ben seni karanlıkta sevdim…
benim adım siyah.. gökkuşağından kovulup, koynuna geldim…]
Gökkuşağında sadece “7″ renk var . Bilmezler ki siyah “tüm” renkleri içerir! Birkez siyahı
gereğince gören aşık olur onun sonsuzluğuna …hep imrendiği beyaz en birinci aşığıdır…
her ne kadar siyah bu aşkın sebebini anlayamasa da.
Kaderimmiş beyaz doğmak, istemedim aslında. Bilmezsin ama imrenirim sana, en ufak bir leke sırıtır üstümde. Saklasan saklanmaz, atsan atılmaz.. Yapışır kalır işte.. Buradayım der her görene, uğraşsan çıkartmak için kaplar sonra tüm bedenini, elindekinden de olursun bir güzel.
Merhaba Siyah.. Ben Beyaz.. Bilmezsin ama imrenirim sana. Ne yaparsan yap leke tutmazsın işte. Üstüne bir de asaleti kondururlar, artık ölsen de gam yemezsin. Hoş gerçi ölümden de korkmazsın karanlıktan korkmadığın gibi. Üstüne bir de ne karanlıkta değişirsin ne de aydınlıkta, siyahsındır hep işte.. Oysa ben Beyaz, ne karanlıkta görünürüm, ne de aydınlıkta kendim olabilirim izin vermezlerse..
Kıymetini bil Siyah, bilmezsin ama imrenirim sana..