http://www.knys.org Tue, 09 Mar 2010 10:04:27 +0000 http://backend.userland.com/rss092 en yemyeşil çimenler arasına götür beni.. çimenin bittiği yerde dört adım genişliğinde bir kumsal başlasın.. safi kum.. sonrası bembeyaz ufka kadar alabildiğine mavi.. sırt üstü uzanayım buğdayların üzerine.. ilk bahar olsun.. sence mart, bence nisan.. yüzümü çevirdiğim vakit göğe.. ilk yağmur damlası bıraksın kendini tüm ağırlığıya alnımın üzerine.. saçlarımın arasına.. kapatsın güneşi bulutlar.. doya doya bakayım ... http://www.knys.org/2010/03/siyah-beyaz-mart-nisan/ duvağımı kaldır hayatının üzerinden.. vazgeçmeyi öğrendim kırk gün kırk geceden.. yüz görümlüğüm yok benim.. bedavaya öp gözyaşımı, çenemden kopup göğsüme düştüğü yerden.. adı olmaz bazı şeylerin.. ben işte o adı olmayan şeylerdenim.. kendimi ağırdan satamadım.. hep bu yüzden kaybedişim.. olsun be güzelim, ben sende kardan zarar ettim.. akordiyon sesi.. hissediyorum çalan adamın ... http://www.knys.org/2010/03/miranda/ soyun.. nesnelerini çıkar cümlelerinin üzerinden.. sadece yüklemin kalsın üstünde.. satırlara uzan.. bacaklarını paragraf başlarına koy ve gülümse.. hiç hareket etmeden dur öylece.. şiirini çizeceğim.. yazılmış çıplak cümleler içinde en güzeli seninkiler olacak.. tanışmayacağız.. satır aralarında geçecek ilişkimiz.. parantezler çekeceğiz üzerimize yorulduğumuzda.. sonra yepyeni ünlemler koyacağım sesinin sonuna.. içinde ben geçen bir şarkı bul..  önce ıslat ... http://www.knys.org/2010/03/tanisiz-yanlarim/ (aşkla doldurduk sırt çantalarımızı.. su koymayı unuttuk mataralarımıza..) hangimizin teri günah kokuyor? yarı bırakılan yollardan dönerken, hangimiz çıktığı yokuşu iniyor? söz içinde dirhem dirhem ufalanırken yüklemler, hangimiz -di li geçmiş zamanı daha içli kullanıyor? sustu yüzünün içime düşen payı.. bozuldu terazinin kefesi.. mantığımızla paketleyip hayallerimizi taahütlü iadeli postaladık düşlerimizi.. gözlerim üvey.. ellerim yabancı.. toplama ... http://www.knys.org/2010/03/col-ortasi/ Ilık bir düştün hayatımda... Ömürlük bir uykuya daldım şimdi, bir gün olur da uyanırsam tekrar uyut beni.  İsmim gibi değiştirmelisin beni de, önce sakinleştir sonra deli et... hadi otur yanıma seyret gel gitlerimi, sana gelip nasıl gidemeyişlerimi... Bil ki alınyazımsın.. ilk, tek ve son olanın şerefine...                                                                                                                   -dedi kadın- usulca uyuyordu adam.. yanakları ... http://www.knys.org/2010/03/uykuma-seslenen-kadin/ ve başlıyor; sabahın gecenin  üstünü örttüğü anlar.. 02:37.. yatağa süzülen kırmızı  ışık; katıksız karanlığın kaymağı gibi duruyor.. kış kara doymadan kalktı masadan.. eğer beni duyuyorsa; şekerli bir yağmur istiyorum tanrıdan.. bahar yüzümüzü güneşlerle donatmalı.. içimizde hiç bilmediğimiz yanlarımız açmalı.. değişmeliyiz.. dinmeliyiz.. İstanbul.. kum sarısı.. gök mavisi.. uykulu gözlerim döküldükçe yollarına, parıldayan insanlar ... http://www.knys.org/2010/02/sekerli-yagmur-istanbul/ yarım ağız açık bir kapı..  bir birine eşit uzaklıkta, akıl boyu sıra sıra selviler.. dallanıp damarlanmış soru kökleri..  aklımın sokaklarında beyaz yollara sarkan gri cevherler.. yarım kapalı bir ağız.. yarı açık inlemeler.. sevişmeler alt yazılı.. tahrik ediyor düşünmek bir sarışını, astarı yüzünden pahallı.. yok sayıyor beni başkaları üstünde gezen bakışların.. şapkandaki eski arkadaşlarından, her defasında ... http://www.knys.org/2010/02/dokuzuncu-can/ yaz gelir.. tüter burnunda ağladığın adamın kokusu..  hatırlarsın.. sevdiği şarkıyı.. söylediği türküyü.. gülüşünü.. yüzünü.. saçını.. gündüz gölgede kalan yanların, gece yakamoz gibi parıldar.. hayaletine bir isim koyarsın sevdiğin adamın, ve onunla sevişmeye başlarsın; üstünde mini, göğüs kısmı dantelli, ince bordo geceliğin.. seni sever hayaletin.. koku.. tadı anımsatır.. tat dokuyu.. doku varlığı.. parça parça ... http://www.knys.org/2010/02/bir-duble-hayalet/ Yağmur.. buluttan doğup sarkıyor yüzüme.. aydınlık damlaya damlaya göl oluyor odamda.. her tarafa bulaşmışım.. yastığımdan buhar çıkıyor.. yüksek rakımlı bir kadın yatıyor nefesimin az ötesinde.. burnu boynuma teğet geçiyor.. kendime bilediğim nefsim, sadece nabzına boyun eğiyor.. sen uyuyorsun, ben düşünüyorum: dağınık kurgulu hayatım.. zımparalayıp verniklemek lazım geçmiş gören yüzlerimi.. vaktiyle bir kaç aşkın ... http://www.knys.org/2010/02/cozunen/ kadınlar, girdikleri kabın önce şeklini alır sonra onu şekillendirirler.. manastırlar büyütürler evlerinin önünde.. yüzlerinde yaşatırlar, gözlerinde saklarlar söylemek istediklerini.. aşk adı altında yaşarlar.. aşkın altında yaşlanırlar.. gül seçer gibi seçmelisin onlar için kelimeleri.. yoksa silah gibi kullanırlar, senin har vurup harman savurduğun noktalama işaretlerini.. eşikte yaşar kadın kısmı.. sınırları geçmeyi değil, ... http://www.knys.org/2010/02/kadin-dokusu/